Smarts - Μέρος X

Αρχέγονα Smarts – Μέρος X

Γιατρίνα βγαίνει ανήξερη, το παίζει ιστορία
Μάνα, μετακομίσαμε στη διπλανή Πλατεία

Παραγνωριστήκαμε κι άρχισε φοβέρες
Να με κλείσει γούσταρε
Μακρυά απ’ τους Αγέρες

Κάναμε κι ενθύμιο μία νοσηλεία
Η αμβλεία μούρη της γούσταρε μεγαλεία

 

(Τώρα αλλάζω ρότα)

 

Οι Ζωές που γεννιούνται
Έτσι γυρίζει ο Ήλιος στους Αιώνες
Κι ήρθαν e-μέρες κατασάρκιο
Γκρίζο να μαλαγρώνουν κάδρο

Κι ήρθε κι εγένετο το Φως
Δεν γεννηθήκαμε
Απ’ την ίδια Μήτρα
Γω είμαι παλίνδρομος κυκλικός
Και βάζω των Νεκρών «Χρυσά»
Για ρήτρα
«Άντε γαμήσου» στη σιγουριά σου
«Κοινωνικώς»

Οι Ζωές που χάνονται
Έτσι γυρίζει ο Ήλιος στους Αιώνες
Πιότερο απ’ των Θνητών την άνεση
Στων αντιγόνων το Φρεάτιο
Μουντίλας και Ρουφιανιάς κολλάρο
Κι e-moticons για «Υπερμάχω»

Τώρα αλλάζω ρότα
Παν οι καιροί που εμπιστευόμουν
Την «ενσάρκωση αυτού που αξίζει»
«Αυθεντική» του Χρήματος θεωρία
Χωρίς ρίμα όρμηξα στο αρχοντολόι
Νόμιζαν Θεατής θα γίνω
Καυσόξυλα και δοξολογήματα
Να βλέπω γύρω απ’ τις αθρόες μου Εκδοχές
Καθώς με το στανιό με καταβρόχθιζαν
Στου e-dating το αλφάδι «νόμιμες» παραλλαγές
Λεπτομέρειες να λαμβάνω γερασμένες
Υποχρεώσεις στο e-banking
Επιμελώς «ανειλημμένες»

Κάτι θα υπάρχει στο e-mail για μένα
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΑΙ
Σε Σένα «Επιστήμη» την Ύπαρξή μου να οφείλω
Να με ταΐζεις χημικά
Να μ’ ανασταίνεις δήθεν με βιολογικά
Όπλα ή λαχανικά τα γαμημένα πρωινά
Κι αν βγάζω γλώσσα
Να μ’ απειλείς με πυρηνικά

~ ~ ~ ~

Κάτι θα υπάρχει στο e-mail για μένα
Μισθός εξαιρετικός της κυνικής σας Πανοπλίας
Το Τίποτα Αιώνων Απουσίας
Στον Λάκκο με τα Φίδια τα κρυμμένα
ΠΩΛΟΥΜΑΙ
Μ’ ακούς;
ΠΩ-ΛΟΥ-ΜΑΙ
Σε Γνώση σακατεμένη που παζαρεύεις
Ενέσεις πουτάνας Ελπίδας
Στις Φλέβες μου καθώς διοχετεύεις
Στο e-working να επιδοθώ
Στο e-shoping να ξεχαστώ
Να σφραγίσω τη Μνημοσύνη
Σε διάφανη Ακινησία
Το Οξυγόνο να παζαρεύω
Στη διεθνή Αμνηστία
Διαδικασίες συνοπτικές
Δεν την παλεύω μα θες…

Τώρα αλλάζω ρότα
Κι από προγλωσσική «Παιδούλα»
Σε Πύργο αραχνιασμένο
Τ’ άρματα σε Παράδεισους Σκοτεινής Ακτής
Κι εμμονική Γραμμή διαδοχής
Φλόγα ελαφριά θωρακισμένη με μαστούς
Ζημία και Ανατίναξη στου Κράτους τους Κρουνούς
Της Φωτεινιάς οράματα με Ξίφος
Τσιράκια μου τη στήνουν στη Γωνιά
Μιαν άμορφη Βηματοδότηση
Και ένας Τοκογλύφος
Ανδρεία ανυπάκουη στου e-food τα συναξάρια
Και στα ποδόλουτρα του e-school αλάργα
Ω! Μα η Naiveté φάνηκε απ’ τον Δρόμο
Ανέμου Κόρη να τη γδύνουν τα Επίγεια
Κύκλους να κάνει με Κοπίδι Αντρειωμένο
Κράτα την Μετακίνηση
Ίσα ρε Μάγκα!
Ίσα!
Κράτα την Μετακίνηση
Τώρα αλλάζω ρότα…

~ ~ ~ ~

Χαμένοι Ύπνοι
Ξύπνιοι ψυλλιασμένοι
Το χαμένο στοίχημα που μου φόρτωσες
Μια να με προστάζεις «Γελαστό»
Και μία «Γελασμένο»
Είναι κι η «Ευτυχία»
Που κάνει banca στο Ταμείο
Και χίλια Κελιά
Για Ονειροπαρμένους στο Τριβείο

Ήρθε η ώρα
Να ουρλιάξουν οι Ανθρώποι
Κι οι Λύκοι σιωπηροί κι άχραντοι στο κατόπι
Τσεκούρι στους Δημίους
Με ευχολόγια κι αντιβιοτικά
Που με «γιατρεύουν»
Αστροπελέκι στους πνιγμένους Βίους
Με νοίκια χρεωμένα και συνταγές
Με κοροϊδεύουν
Φταίω!
Φταίω κι Εγώ
Θρονιάστηκα στον Αφανισμό μου
Τις Εξάρσεις μου βλέπω σε καθίζηση
Μήτε μια Οργή να καίει τα χείλη
Διασυρμοί και Ταπεινώσεις κι Απομύζηση
Μήτε μια Οργή να καίει τα χείλη
Μόνο Οργή να επαναφέρει στη ρουλέτα
Μόνο Οργή
Μ’ ακούς;
Να επαναφέρει
Τον Ουρανό τον λαύρο
Τα Μάτια καθώς βγάζω με κουτάλι
Απ’ τον Ταύρο
Κι Αίμα να πίνω στο ποτήρι
Μαύρο…

~ ~ ~ ~

Πόλεμος!
Λύση μοναδική…
Ανακατάληψη Χώρου ν’ ανασάνω
Κι όλοι οι Έρωτες
Όλοι οι Έρωτες με κούρασαν
Με στείρα Παρουσία
Της Μήδειας τ’ αφροδίσια χέρια
Το Κέντρο Βάρους να μετατοπίζουν
Οι ερμαφρόδιτοι μηροί του Άδωνη
Τον Ήχο στα Πέρατα ν’ αλίζουν
Της Γαίας διακτινισμένα Αιδοία
«Έξυπνες συσκευές» να εκχυδαΐζουν

Πόλεμος!
Λύση μοναδική…
Αυξάνει ολημερίς η εθελοδουλεία
Γρανάζι-Θεατής στη Ζωή τη «μεγάλη»
Στον ισοπεδωμένο Κόσμο
Άγρυνες Καμινάδες κι άσβηστες
Ο Θάνατος δίπλα στο βήμα
Κι αχόρταγα Κοράκια
Ακόμη κι η Περιπλάνησις ένας Δεσμώτης
Με βλέμμα Πόρνης στα πόδια του Βουνού
Πόσους ορόφους να διαβείς
Ν’ αγγίξεις τους «Θεούς»
Πόσα πυροβολεία των Μπάτσων
Μακρυά να σε κρατούν απ’ τους Βλαστούς
Την παγωμένη Φυλακή να σου θυμίζουν
Κι ένα Όραμα σεμνό μα κατηφές
Εγώ διψώ για την Αυγή
Φωτιά να φτύνει στον Ορίζοντα
Το Δείλι που όλοι υμνείτε
Να πνίγεται σ’ απύθμενο Βυθό
Γράφω Λέξεις
Με Βία στριφογυρίζοντας στα σπλάγχνα
Πένα-Φαλτσέτα που στις στροφές
Στις στροφές αφήνει μηνύματα
Μηνύματα σε μπουκάλι
Αν πας στην Ακτή χαράματα
Σκάψε στην Άμμο να τα βρεις

~ ~ ~ ~

Λεπτό
Εύθραυστο
Καθαρό
Δεν ψάχνω για Νταβάδες
Υπαίθρια ψάχνω Αγορά
Να δίνεται στις Ταχείες
Να διαλύονται οι αλυσίδες
Καινούριες να ορμηνεύω ιστορίες

Σκάψε στην Άμμο να τα βρεις
Κάτω απ’ τα γεωμετρικά τα Σχήματα
Ξέχασες το μεταλικό τον Δίσκο
Ξέχασες και τον Άβακα
Μόνο ημερομηνίες γράφεις
Και σημειώνεις Φόρους
Μόνο ρευστότητα «ονειρεύεσαι»
Και μετοχή το «Είναι» σου στην Πιάστρα
Έγινες μικροκαταθέτης
Με σύριγγα νυχθημερόν συναλλαγές
Πάνω στο δέρμα σου
Πάνω στο δέρμα σου συναλλαγές
Κι αγχώνεσαι για το «καθαρό» το «κούτελο»
«Επιλήψιμος» να μην είσαι
Για «φοροδιαφυγή»
«Επιλήψιμος» να μην είσαι για «φοροδιαφυγή»
Στου Μαμμωνά τα Μαυσωλεία
Τα ημιτελή

~ ~ ~ ~

Η Μοναξιά τρυπάει τα κόκκαλα
Κι έμεινε ο Τρόμος σπαραχτικός
Και Μόνος
Ολίσθημα θανάσιμο που μιμείται
Μιμείται την Ανάσα
Και τη Σκιά της Πολιτείας

Βάλε τη γνωστή παραγγελιά
Εδώ η Βαλκανική «Ριβιέρα»
Με τράβηξεν ο Σατανάς απ’ τα μαλλιά
Την ευρωπαϊκή να σφουγγαρίσω Συμπεθέρα
Κι ένεκα στο Μπουρδέλο μικρής Καταβολής
Καυγάς βαρύς κι ασήκωτος κάλεσε την Police

Θες να «λογικευτώ» στο «πολιτισμικό» μου πλαίσιο
Να υποκλίνομαι στων Μαστροπών το συνοικέσιο
Την Τέχνη να στρατεύω στο σιτηρέσιο
Κάλλιο να γνωριστούμε απ’ την Αρχή
Τον Θάνατο τον ξαφνικό
Θεωρώ Ηδονή
Κι ο Βίος ο εφήμερος
Μια Γνώση απατηλή
Αντικανονικά βγαίνει μια Γριά
Χωρίς Υπομονή
Θα μπορούσα και καλύτερα
Μα γουστάρω να σ’ εξοντώσω
Να ξεμπερδεύω μια ώρα αρχύτερα

(Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα)

Pages: 1 2

Leave a Reply