Καβείριον Τόξο - Μέρος XI

Καβείριον Τόξο – Μέρος XI

Εγώ η Ρέα ειμί
Η Ρέα
Η Μήτηρ η Μεγάλη
Εγώ είμί ο Πάνας

Ο αμύητος μη εισιέναι
Ο αμύητος
Μη εισιέναι

 

(Φωτιά αθάνατη
Ποτέ πριν τη Στροφή
Δεν μετανιώνεις…)

 

 

Φωτιά αθάνατη
Ω! Φωτιά αθάνατη
Δίχως εγχάραγκτα «Ευθύνης»
Λύοης ανάκλαση και αποθέματα Οργής
Μήτηρ μεγάλη με σιδερένια δαχτυλίδια
Σε οργιαστικό Χορό
Κι οπού η παραμικρή Γωνιά
Τον αποτροπαϊκό της λευτερώνει χαρακτήρα
Σπέρνοντας λείψανα
Θειάφι εξακοντίζοντας λυωμένο

Ψάχνεις για «Ελευθερία αληθινή»
Με υπόδουλη Αλήθεια
Πλάνη!
Γλυκόλογα δεν θέλω
Μήτε ανάσες τεχνητές
Στα γρανιτένια ζυγωματικά
Να εμφυσεί ο Ένας του Άλλου
Θέλω να ‘χεις καπνούς
Να ‘χεις Καπνούς στα δάχτυλα
Μαύρη σημαία στη Θωριά
Και το κεντρί της Παπαρούνας
Μίτος για τον λαβύρινθο

Να είμαστε Εμείς
Σε κόμα στη ΜΕΘ

Φωτιά αθάνατη
Ω! Φωτιά αθάνατη
Κι όλα π’ αποτεφρώθηκαν
Απ’ του Οργασμού τη Μέθη
Πάλι τον ιερό Πυρσό ανεμίζουν
Στης Γαίας τη Λαβίδα
Και στου Μεταλλουργού Σφυρί

Στο Παιχνίδι σε προσκαλώ
Των Κεράτων
Στην πρώτη Πόλη
Την αρχετυπική
Εύκολα θα μ’ αναγνωρίσεις
Θα ‘χω την όψη της Καταιγίδας
Του Κεραυνού το μένος
Και την Υγρή μου Ειλικρίνεια
Στραμμένη σε Νύχια θηριώδη
Σινιάλο στα Φωτοκύτταρα
Με ανάδεση στεφάνων

Έγερση
Έγερση

~ ~ ~ ~

Φωτιά αθάνατη
Πρωτογενές Τέκνο του Χρόνου

Τη Λευτεριά θες σαν δεσμοφύλακας;
Ν’ αναμοχλεύεις λάσπη για τους φυλακισμένους;
Μα καταδικασμένος μαζί τους σε ψυχιατρικά προφίλ;
Να πίνεις το βρώμικο Νερό;
Τάχα να βλαστημάς την «Αδικία» για τους «καημένους»;
Μα Αρχομανής εγκλωβισμένος στα πρότυπα του «σεξαπίλ»;
Μαζί τους με σανδάλια να ζεύεσαι το Σταυρό;
Ρητορικά τεχνάσματα περί «Δημοκρατίας»
Σε Ορθολογισμό παράλογο

Αλήθειες ευτελισμένες
Απ’ την Αμάθεια του πλήθους

Φωτιά αθάνατη
Κάψε τ’ αρχεία σ’ ένα CD
Και πάρε τα μαζί σου

Πηδιέσαι και ψοφάς online
Online κι ανασταίνεσαι
Στην Τέφρα κάτι φαίνεται
Το βαλανείον!
Το βαλανείον των Σατουρνάλιων Δαιμόνων
Αστροπελέκι που φύτρωσε κι ανθεί
Το ορατόν της Καύσης στη γδαρμένη Σάρκα
Κυλά από τα Αγγεία

Έλα
Έλα
Τι γίνεται;
Καλά. Μια χαρά. Εσύ;
Καλά! Που σε βρίσκω;
Έξω είμαι. Εσύ;
Χαίρομαι πολύ που σ’ ακούω.
Κι εγώ. Κι εγώ. Πάρα πολύ.
Τι κάνεις; Καιρό έχουμε να τα πούμε.
Εδώ. Καλά μωρέ.
Σπίτι
Σπίτι
Καλά.Καλά.
Καλά…
Μια χαρά…
Πάμε καμιά βόλτα;
Ε! Ναι.
Να κανονίσουμε;
Ναι. Ναι. Εννοείται.
Εντάξει! Θα περιμένω.
Θα μιλήσουμε.
Φιλάκια.Φιλάκια.
Γεια. Φιλιά.
Άντε γαμήσου Μαλάκα.
Άντε γαμήσου μωρή Πουτάνα.

Φωτιά αθάνατη
Κι άσε τα Ζώα να μαζεύουν υπογραφές
Από τον Κόσμο να σε διώξουν
Κι άσε τα Ζώα φοβισμένα στην Ορμήνεια
Που ‘θελε πύον στα βυζιά τους
Και μύξες να τρέχουν απ’ τη Μύτη

Δεν είναι οι Κάβειροι κλεισμένοι σ’ απρόσιτα Νησιά
Μοσχοβολά εδώ
Εδώ η περπατησιά τους
Μετρούν σύννεφα κι αστραπές
Που άφησες αποτσίγαρα σ’ απόμερο τασάκι
Βήματα που πληγώνουν το αστραφτερό παρκέ σας
Άπειρα Πόδια που σπάνε τα μίλια τ’ άπειρα
Στην Τέφρα κάτι φαίνεται
Με προσδόκιμο επιβίωσης υψηλό
Κι είναι αργά
Αργά όσους Θωρακοφόρους
Για τον αποπνιγμό της Φλόγας

Εγώ είμαι ο Χάνσελ

~ ~ ~ ~

Φωτιά αθάνατη
Βασίλισσα των Νεκρών
Έχουν τα σείστρα το γλείψιμο το σωστό
Πέρα απ’ το βρεγμένο Χώμα να φυτρώνουν

«ἄλλῳ γάρ ἢ ᾽μοί χρή με τῆσδ᾽ ἄρχειν χθονός;»1
Αιώνια!
Αιώνια αναρωτιέται ο Κρέοντας

Αείζωον Πυρ!
Φόβους να δημιουργώ
Μεγάλους στους Ανθρώπους

Φωτιά αθάνατη
Πηγή!
Πηγή που εκπορεύει τα μυστήρια
Σ’ Εσέ θυσία τα λησμονημένα Πλάσματα

Στο Ρέμα κάτι κύλησε
Του Ήρωα το «σύνδρομο»
Η Τυραννία δεν είναι ποτέ
Ποτέ δεν είναι ενός Προσώπου
Ο Κρόνος πάντα θα καταπίνει τα Παιδιά του
Μα τα Παιδιά αβέβαια κι υποτελή
Ανέραστα στους αλυτρωτισμούς τους
Δεν θέλουν!
Δεν θέλουν παρδαλά φουστάνια
Μόνο στενά παχνισμένα στο νευρικό Πλανήτη
Και αναρτήσεις ψηφιακές για απόβλητους
«Ανθρωπισμός» που τάχα τους ψηλώνει

Μμμμμ!
Στη φωτεινότητα του tablet

Φωτιά αθάνατη
Φωτιά αθάνατη
Λυώσε τα συρματόσχοινα της συν-Ύπαρξης
Την αυτο-Δήλωση το Άτομο να στέρξει
Την αυτο-Δήλωση

Πούλησαν τις Ουλές τους τα Ζώα
Έκαναν μετοχή τη Μοναξιά τους
Και την Ελευθερία επένδυση σε κρυπτονόμισμα
Κι όρισαν στην Ελαιογραφία Φύλακες
Risques Δείκτη Αθηρωματικού
Risques Δείκτη Dow Jones
Αίρεση Φαλλοκρατική
Ή Επιστήμη θεονομική
Η Δούλη ακόμη-ακόμη πάντως Πορφυρή
Λικνίζεται στου βιασμού την Κρήνη

Στο καραμελένιο σπιτάκι της Μάγισσας
Στο Deep Web

Φωτιά αθάνατη
Δεν είναι οι Κάβειροι κλεισμένοι σ’ απρόσιτα Νησιά
Μέσα απ’ τη Μνημοκτόνα «Γνώση» ξεπηδούν
Αγριεμένοι με το κρασί του Διονύσου
Και του αειγενέτη Απόλλωνα τη Λύρα
Έρρωσθε

(Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα)

Pages: 1 2 3

Leave a Reply